...ทฤษฎีที่มั่วที่สุด แต่ก็ดีที่สุดแค่นี้แหละ...
posted on 01 Oct 2009 11:03 by manetsu in J-W-Sสวัสดีครับทุกคน
เชื่อว่าบางคนเข้ามาก็คง งงๆ ...
แต่มันก็แค่ พร่ำเพ้อก่อนไปลุยกับชีวิตต่อ เท่านั้นแหละครับ
...เคยได้ยินใครซักคนพูดถึงทฤษฎีแก๊สบ้างมั้ย?...
อย่างเช่น แก็สพิษอย่าง คาร์บอนมอนอกไซด์(CO)
ที่พอคิดดูแล้ว ถ้าไม่ปล่อยออกมาจากท่อไอเสีย ยังไงไอ้ที่เราสูดๆดมๆก็ ออกซิเจน กับ แก็สอะไรต่างๆนาๆ
แต่ถ้าแก๊สพิษพวกนี้ถูกปล่อยออกมาซักครั้งแล้ว มันก็จะเข้ามาในจมูกเราทันที
...เท่าที่ผมจำได้ ไม่ใช่เพราะมันมีกลิ่น มันถึงเข้าจมูกเราแล้วทำให้เรารู้สึกเหม็น...
มันเป็นอะไรซักอย่างที่สามารถเคลื่อนที่ในอากาศได้อย่างรวดเร็ว
และทำให้เราสามารถรับรู้ถึงแก๊สที่เข้ามาได้
แล้วทำไมต้องเป็นแก๊สพิษด้วยล่ะที่ต้องเข้ามาในร่างกายเราก่อน?
...ไม่ว่ายังไง ถ้าคำพูดแย่ๆเป็นแก๊ส มันก็คงไม่ต่างจากแก๊สพิษเท่าไร...
เพราะเวลาที่คุณได้ฟังคำด่าทอ ต่อว่า ล้อเลียน เสียดสี ต่อให้คุณได้รับคำชมเป็นร้อยเป็นพัน
เพียงแค่ดำพูดแย่ๆเหล่านั้น เพียงครั้งเดียวเท่านั้น จะลบล้างทุกคำสรรเสริญในหัวคุณออกไป
ราวกับมันคือ คาร์บอนมอนอกไซด์ที่ทำให้แก๊สออกซิเจนถูกกลืนหายไป
...หรือจริงๆแล้ว...ผิดที่ร่างกายของสิ่งมีชีวิตเองที่รับรู้ในสิ่งที่เป็นอันตรายได้ดีเกินไป...
แน่นอนว่าการรับรู้แบบนั้นจะทำให้เราสามารถพ้นจากอันตรายได้
แต่ถ้าผลข้างเคียงของมันคือทำให้เกิดการสั่งสมและกลายเป็นโรคร้าย...คงไม่ดีเท่าไรนัก
สิ่งที่ผมรู้ก็คือ...สิ่งที่เป็นอันตรายนั้น รวมถึงอันตรายต่อจิตใจด้วย
ตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ ที่ผมเริ่มคิดถึงข่าวสมัยก่อนที่ได้ยินบ่อยๆว่า...
...เด็กนักเรียนโดดตึกตายหรือฆ่าตัวตายเพราะสอบไม่ติด...
ถ้าเป็นแต่ก่อนผมอาจจะตั้งคำถามว่า...
โอกาสยังมีอีกตั้งเยอะ ปีหน้าก็ยังมี ทำไมต้องฆ่าตัวตาย???
ตอนนี้ผมมีคำตอบนึงในหลายๆคำตอบแล้วว่า...
อาจจะไม่ใช่เพราะสอบไม่ติดแล้วผิดหวัง
แต่เป็นเพราะผิดหวังแล้วสิ่งที่เป็นด้านลบก็สามารถเข้ามาในร่างกายและจิตใจได้มากกว่าปกติ
ผมแค่เชื่อว่า เวลาที่พ่อแม่เราจะพูดอะไรกับเราซักอย่างเวลาที่มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าเสียใจที่สุด
ท่านต้องซ้ำเติมด้วยสาเหตุนานัปการก่อน แล้วซ้ำร้ายบางทีอาจไม่ยอมปลอบใจเราเลยก็ได้
เมื่อคนที่เราคิดว่าเข้าใจเราที่สุดกลับพูดแบบนั้น
คุณคงจะรู้แล้วว่า ต่อให้คำปลอบใจมีมากแค่ไหน แต่คำที่คอยกระหน่ำเราให้เสียใจมันจะอยู่นานและสั่งสมไปเรื่อยๆ
...สุดท้าย...มันก็จะระเบิดออกมา...
...และเมื่อมันจบด้วยการระเบิดตัวเอง...สิ่งเลวร้ายที่อยู่ในตัวเราก็จะกลับคืนสู่ที่ๆมันเคยจากมา...
ถ้ายังจำเจ้าคาร์บอนมอนฯที่เราสูดกลับเข้าไปได้
เวลาเราตายเราก็ต้องคืนแก๊สทั้งหมดกลับคืนไปในอากาศ
ไม่ว่าจะด้วยการเผา หรือการฝัง หรือถูกปล่อยให้เน่าตาย
และก็คงรวมถึงความรู้สึกทั้งหมด เวลาที่เราระเบิดมันออกด้วยวิธีต่างๆด้วย
ไม่ว่าจะฆ่าตัวตาย หรืออาละวาด หรืออะไรก็ตามที่ทำให้ทุกอย่างที่ไม่ดีที่สั่งสมเอาไว้ออกมาให้หมด
ทั้งคำดุด่า ความรู้สึกผิดหวัง ความไม่เข้าใจ ความสับสน
ในที่สุด...คนที่เคยให้มันไปกับคนที่พวกเขารัก ก็จะได้รับมันกลับคืน
...เพียงแต่ได้ในรูปของความเสียใจเท่านั้นเองแหละ...
แต่นี่ก็เป็นแค่ หนึ่ง ใน คำตอบของการฆ่าตัวตายของเด็กนักเรียน ถ้าพวกเขาจะหมดหวังกับชีวิต
และผมก็เป็นคนนึงที่ได้รับรู้มันแล้ว
เพียงแต่ผมเลือกที่จะเก็บความรู้สึกแย่ๆทั้งหมดแล้วเอาไปไว้ในที่ต่างๆ
สมุดไดอารี่ สมองที่อยู่และคอยเก็บความรู้สึกและความโกรธแค้นตลอดเกือบ 10 ปี หรือบล็อกที่ผมพิมพ์นี้
...ได้เวลาไปลุยกับแก๊สพิษ ของอันตรายต่างๆ นาๆ แล้ว...
ที่มาเขียนเอนทรี่นี้แค่จะมาบอกอย่างสั้นๆว่า
...เรื่องร้ายๆก็เหมือนแก๊สพิษ เข้ามาในตัวเราได้รวดเร็ว อยู่ในร่างกายได้นาน สะสม และทำให้เราตายได้...
...จะช้าจะเร็วก็อีกเรื่องนึงล่ะนะ...
::...เจอกันอีกทีที่ผมนิสัยไม่ดีแหกกฎพ่อแม่ล่ะกันนะครับ...::
edit @ 1 Oct 2009 12:35:02 by MaNETsu™
#1 By beriuos on 2009-10-01 12:21