::: ZeTSuMe! no T@!YO :::

นี่เป็นการบ้านในโรงเรียนพูนิก้า ที่ผมกะว่า "จะไม่ทำ" ...แต่เห็นคนอื่นทำแล้ว

.....ละอายขึ้นมาทันตาเห็น.....=_=lll

เอาล่ะเริ่มจากวัน...ไหนดีนะ??? (แป่ว)

++++++++++++++++++++++++++++++

19 พฤศจิกายน 2551

   หลังจากได้รับการบ้านจากอาจารย์เสงี่ยมเมื่อวาน ผมก็เริ่มนึกถึงการที่จะต้องเขียนบันทึก ...ผมเลยขอเกริ่นเพียงเท่านี้และเข้าที่ตัวประจำวันของผมดีกว่า...

    วันนี้ก็เป็นวันที่ผมได้แต่เดินเล่นไปมาในโรงเรียน ไม่มีเพื่อนเดินด้วย ไม่มีอาจารย์สน ...ง่ะ! ผมไม่ใช่วิญญาณเหมือนพวกน้องๆผมนะ แต่แบบนี้ ทำให้ผมทำงานอดิเรกของผมได้สะดวกขึ้นเยอะเลย วันนี้ผมจะส่งใครไปนรกดีนะ อาจารย์การิน? ....คงไม่ไหว สงสัยจะโดนส่งไปนรกเอง เฮียลู่กั้ว?...แง่ะ =[]=lll ไม่เอาดีกว่า

     สุดท้าย...วันนี้ ผมก็ได้แต่ส่งวิญญาณหมาขี้เรื้อน ...โอ๊ย....น่าเบื่อจริงๆ!!! อุตส่าห์คิดว่า อาจารย์ลัลทริมาจะทำให้ได้วิญญาณแจ๋วๆส่งไปนรกซะอีก พอกันที!! วันนี้ขอกลับไปทำอาหารให้น้องๆทั้ง 5 คนกินก่อนล่ะกัน

20 พฤศจิกายน 2551

     อ่า...ทำไมชีวิตของผมมันช่าง น่าเหนื่อยหน่ายสิ้นดี วันนี้ผมว่าจะวาดรูปเล่นแฮะ...แต่ไม่รู้จะวาดใครดี.....

     อาจารย์การิน?....อีกแล้วเหรอ?? ผมวาดอาจารย์การินกับอาจารย์ลัลทริมาจนเบื่อแล้ว แต่ผมวาดคนอื่นไม่เป็นนี่นา(อยากจะร้องไห้...โฮ) เอาเป็นว่าวาดวิว แถวๆโรงเรียนก็แล้วกัน แต่จะเอามาอวดนี่...ผมขอเก็บเอาไว้ล่ะกัน ไม่งั้นมันก็ไม่เป็นไดอารี่น่ะสิครับ แหะๆ ^_^

     ตอนที่ผมกำลังวาดรูปอยู่นั้น ผมก็ได้เห็น ธีร์ ........ไอ้หมอนี่หน้าตาดีไปไหนนะ?? เห็นแล้วหมั่นไส้จริงๆ แต่ถ้าได้เจ้านี่เป็นเพื่อนผมคงทำงานอดิเรกได้ดีกว่าเดิมแหงๆ แต่ที่ผมยังรู้สึกสับสนอยู่ก็คือ...ทำไมเห็นหน้าธีร์แล้ว ผมต้องหน้าแดงด้วย???

21 พฤศจิกายน 2551

     แย่แล้ว!!! แย่แน่ๆ น้องๆของผมทำเรื่องเดือดร้อนให้ผมเข้าแล้วสิเนี่ย บอกแล้วแท้ๆว่าอย่าไปยุ่งกับกุมารทองตัวอื่นในโรงเรียน ไม่ฟังกันเล้ย....=*=

     แล้วจะไปยุ่งกับกุมารทองตัวไหนก็ไม่ไป ดันไปยุ่งกับ "เผือก" =[]=lll มันจะรู้กับข้ากระผมบ้างมั้ย ว่าผมต้องไปพูดคำว่าขอโทษตั้งร้อยครั้ง เรื่องที่น้องผมแอบไปหยิกบั้นท้ายนายเผือกเข้าอ้ะ ที่ร้ายที่สุดคือ เผือกไม่อภัยแถมเตะก้นผมอีก! แง...>[]< คนใจร้าย!! เอ้ย กุมารทองใจร้าย!!! แล้วหนีไปที่ห้องพักก็ไม่ไป ดันหนีไปป่าช้าหลังโรงเรียน 0[]0  นี่ผมเป็นบ้าไปแล้วใช่มั้ย? ถึงผมจะชอบส่งวิญญาณตัวโน้นตัวนี้ไปให้นรก ก็ใช่ว่าผมจะชอบอยู่กับวิญญาณนะ!!?! >[]<

22 พฤศจิกายน 2551

     อุตส่าห์จะได้เรียนแล้วแท้ๆ ดันเป็นภูมิแพ้ซะได้ ฮัดเช้ย!!! เอาเป็นว่า เด๋วส่งโน๊ตน้อยไปถามการบ้านเพื่อนห้องข้างๆเอาก็แล้วกัน

     วันนี้อยู่ห้อง ผมก็ได้แต่อ่านหนังสือ...การ์ตูน แล้วก็ดูแลน้องๆที่เอาแต่นอนกลางวันกันอย่างเมามันส์ปล่อยให้ผมต้องนั่งชงนมให้กินตอนที่ตื่นมา ทรมานกว่าไปเรียนซะอีกนะเนี่ย แต่วันนี้ก็ดีไปหน่อย พวกธีร์ก็ยังเดินผ่านแถวหน้าต่างห้องพักผมตอนเลิกเรียน ให้หมั่นไส้เล่นตามเคย เฮะๆ ทำไมรู้สึกหน้าร้อนๆหว่า? แต่ไอ้ที่ทำลายความรู้สึกคือ เผือก....อย่ามองด้วยสายตาโหดเหี้ยมแบบนั้น ขอที...ขนลุก

23 พฤศจิกายน 2551

     หลังจากพักไปได้ 1 วัน ผมก็ได้ฤกษ์มาโรงเรียนซะที โอ๊ะ ใกล้จะได้ส่งการบ้านแล้วสินะ ก็ผมไม่ได้เขียนแค่ไดอารี่อันนี้นี่นา ผมมีส่วนตัวของผม ทั้งในโลกจริงและโลกไซเบอร์เขียนซ้ำไปซ้ำมามันก็เบื่อนะ

     เป็นอีกวันที่ผมยังหาเพื่อนไม่ได้ แล้วก็ได้แต่มองเพื่อนๆคนอื่นเขาทะเลาะเบาะแว้ง เอ้ย สมัครสมานสามัคคีในช่วงเวลาเปลี่ยนคาบ =_=lll ทำให้ผมรู้สึกว่ามันก็เพลินดี ส่วนเจ้าธีร์....อย่าให้ผมพูดถึงก็ความรู้สึกเดิมๆ ที่ชักจะชินแล้วล่ะ อ้ะ...วันนี้ใบกระท่อมน่ารักกว่าแต่ก่อนแฮะ ยอมรับเลยว่าน่ารักทุกวัน แต่วันนี้มากเป็นพิเศษ ส่วนแฝดๆ ........ผมรักแฝด!!! แต่ขอพวกคุรแอลฟ่ากับแกรมม่าไว้เลยนะครับ 2 คนนั้นผมว่าดูหื่นๆยังไงไม่รู้ ขืนเข้ามาใกล้ผม ผมว่าผมเดินเข้าไปให้คุณมฤตยูฆ่าดีกว่า ไอ้ความรู้สึกขนลุกซ่ซ่าเวลาอยุ่ใกล้พวกเขานี่มันช่าง....=[]=

     วันนี้ถึงจะมาโรงเรียนได้ แต่ไข้ก็ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย กลายเป็นว่าเรียนอะไรก็ไม่รู้เรื่องอีกตามเคย ตอนนี้ผมเลยได้แต่หวังพึ่งคุณหวนยาคูลท์ เดินตามเป็นเงาตามตัวไปนั่นแหละครับ เฮ้อ...รู้งี้น่าจะพักอยู่ห้อง แต่ไม่ชอบเลี้ยงน้อง แง...

24 พฤศจิกายน 2551

     วันนี้ก็หยุดเรียนที่โรงเรียนพูนิก้าแล้ว มีอะไรต้องทำมั้ยนะ? ไม่รู้สิ...แต่ก็ต้องเลี้ยงน้องอยู่ดี ไอ้ที่พิเศษหน่อยก็คือ วันนี้รู้สึกได้ถึงวิญญาณที่มาป้วนเปี้ยนแถวโรงเรียน เป็นเปรตตัวใหญ่เลยทีเดียว คิดว่าพอวุ่นวายได้ที่ก็คงถึงเวลาส่งกลับนรกเองน่ะนะ

    กระเป๋าตังค์ข้ากระผมหาย!!! 0[]0 อยู่ไหนฟร้า...จำได้ว่าก็อยู่ในกระเป๋านี่หว่า แล้วไอ้บ้าตัวไหนมันเอาไป๊!?! *ซักพัเห็นกระเป๋าตังค์ลอยมาตรงหน้า* .....ไอ้พวกน้องเวร เอาไปก็ไม่บอก ให้ตายสิ นี่ถ้าไม่มีกระเป๋าตังค์กับเงินที่ได้จากค่าจ้างงานอดิเรก ฉันจะเลี้ยงพวกแกได้มั้ย? ....สงสัยวันนี้จะไม่ได้....

     ......เงินพี่ตั้ง 500 บาท พวกแกเอาไปทำอะไรฟะ!!?! หายหมด!.......

25 พฤศจิกายน 2551

     วันอันแสนสดใส วันนี้ได้เงินเพิ่มหลังจากส่งเปรตกลับนรกให้ท่านยมบาล การมีเงินในกระเป๋าของผม ทำให้ผมมีความสุขเสียยิ่งกว่าดูกว่าดูอาจารย์การินกับอาจารย์ลัลทริมาแอบจู๋จี๋กันซะอีก 555+

     วันนี้ก็เป็นแค่วันธรรมดา ที่ผมอยากจะอยู่แบบธรรมดากับเขาบ้าง น่าเสียดายที่กุมารทองเพ่นพ่านเต็มห้องพักของผมตั้ง 5 คนแน่ะ เลยดูเหมือนจะไม่ธรรมดาซักเท่าไรอ้ะ =*= จะว่าไปวันนี้มันวันสุดท้ายแล้วนี่นาที่ผมต้องไดอารี่ก่อนส่งอาจารย์เสงี่ยม อาจารย์ประจำห้องผมอ้ะ! >w< รู้สึกถึงชัยชนะ อย่างไรก็ไม่อาจทราบได้ เหอๆ

     ตอนเช้านี้ผมออกไปวิ่งรอบสนามด้วยความดีใจ ตั้ง 5 รอบแน่ะ ทั้งๆที่แค่ผ่านไป 3/4 รอบก็จะเหนื่อยแล้วแท้ๆ แต่วันนี้ไม่ยักกะเหนื่อยแฮะ คงเป็นเพราะมีอาหารตาอาหารใจอย่างนายธีร์ คนที่ผมอยากสนิทมากที่สุดนี่ล่ะมั้ง ที่ดั๊นเข้ามาอยู่ในทัศนวิสัยของผมเอง ผมเลยดูฮึดมากกว่าปกติ

     อีกไม่กี่วันก็จะขึ้นเดือนใหม่แล้ว มีหนังสือนิยายกับการ์ตูนที่ผมอยากซื้อเยอะไปหมด เงินที่ได้มาก็คงต้องประหยัดอดออมกันอีกเช่นเคย อย่ากินกันเยอะนักนะ...น้องๆของพี่ สุดท้ายของไดอารี่เล่มนี้ ผมก็ไม่รู้จะบอกอะไรดี เอาเป็นว่า...มันก็ไดอารี่จริงๆนั่นแหละนะครับ จบ...พ่อปลื้ม

++++++++++++++++++++++++++++++

ทำการบ้านเสร็จแล้ว!!! >[]< Victory มากมายเช่นกัน...

ว่าแต่แกเหอะ ทุติ ทำไมในไดอารี่ของแก ถึงมีแต่ชื่อ ไอ้ธีร์ฟะ?

จำได้ว่าแกเป็นออริฯ ที่เป็นชายแท้ไม่นิยมเพศเดียวกันไม่ใช่เรอะ? =*=

ทุติ : ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าอยากได้ ธีร์มาเป็นเพื่อนอ้ะ

อ๋อเหรอ??....พอครับพอ เด๋วลามปาม

เย็นนี้เตรียมส่งการบ้านลงบอร์ด อะโจ๊ว...ว!!

:: จบครับจบ ::